elisabethvanmol

Hoe ik geworden ben wie ik ben Ik ben niet altijd zo geweest. Er was een tijd dat ik gewoon verliefd kon zijn zonder dat mijn hoofd meteen begon te rekenen. Zonder dat ik elke avond laat thuis als een potentieel bewijs zag. Zonder dat ik mezelf moest bedwingen om niet in iemands telefoon te kijken. Maar dat was voor ik meerdere keren bedrogen werd. Niet één keer, wat al erg genoeg zou zijn. Meerdere keren. Door verschillende mensen van wie ik dacht dat ik ze kende. En elke keer had ik het...

Hoe het zover is gekomen Ik ben accountant. Al twaalf jaar. Het is een vak dat ik zelf gekozen heb, waar ik goed in ben en waar ik lang veel voldoening uit haalde. Deadlines, complexe dossiers, klanten die op je rekenen. Ik hield ervan. Die druk gaf me iets. Maar ergens in de afgelopen jaren is die druk veranderd van karakter. Het was niet meer de druk van een uitdaging. Het werd gewoon de constante toestand waarin ik leefde. Vijftig uur per week was normaal. In het weekend mails afhandelen...

Ze bedoelt het goed Dat is het eerste wat ik altijd zeg als iemand vraagt hoe het gaat met mijn schoonmoeder. Ze bedoelt het goed. En dat is ook echt zo. Ze is er altijd. Ze past op, ze helpt, ze rijdt als we haar nodig hebben. Voor een kind van tweeënhalf is ze een constante, warme aanwezigheid. Dat is niet niks. Maar ergens in het afgelopen jaar ben ik die zin anders gaan horen. Ze bedoelt het goed. Alsof ik er meteen achteraan moet zeggen: maar. Hoe het begon Haar zoon Thomas en ik hebben...