<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0"><channel><title><![CDATA[Kompanie]]></title><description><![CDATA[Kompanie]]></description><link>https://www.goodkompanie.com/blog</link><generator>RSS for Node</generator><lastBuildDate>Sat, 08 Aug 2026 23:25:18 GMT</lastBuildDate><atom:link href="https://www.goodkompanie.com/blog-feed.xml" rel="self" type="application/rss+xml"/><item><title><![CDATA[Lisa (34): "Ik kijk stiekem in zijn gsm. Ik weet dat het niet oké is. Maar ik weet ook niet hoe ik moet stoppen."]]></title><description><![CDATA[Hoe ik geworden ben wie ik ben Ik ben niet altijd zo geweest. Er was een tijd dat ik gewoon verliefd kon zijn zonder dat mijn hoofd meteen begon te rekenen. Zonder dat ik elke avond laat thuis als een potentieel bewijs zag. Zonder dat ik mezelf moest bedwingen om niet in iemands telefoon te kijken. Maar dat was voor ik meerdere keren bedrogen werd. Niet één keer, wat al erg genoeg zou zijn. Meerdere keren. Door verschillende mensen van wie ik dacht dat ik ze kende. En elke keer had ik het...]]></description><link>https://www.goodkompanie.com/post/lisa-34-ik-kijk-stiekem-in-zijn-gsm-ik-weet-dat-het-niet-ok%C3%A9-is-maar-ik-weet-ook-niet-hoe-ik-m</link><guid isPermaLink="false">69b6b4aa4faf1e366932aa3b</guid><pubDate>Sun, 15 Mar 2026 13:31:41 GMT</pubDate><dc:creator>elisabethvanmol</dc:creator></item><item><title><![CDATA[Cedric (36): "Ik was drie maanden out. Nu zit ik weer op mijn stoel en probeer ik te doen alsof er niets gebeurd is. Maar alles voelt anders."]]></title><description><![CDATA[Hoe het zover is gekomen Ik ben accountant. Al twaalf jaar. Het is een vak dat ik zelf gekozen heb, waar ik goed in ben en waar ik lang veel voldoening uit haalde. Deadlines, complexe dossiers, klanten die op je rekenen. Ik hield ervan. Die druk gaf me iets. Maar ergens in de afgelopen jaren is die druk veranderd van karakter. Het was niet meer de druk van een uitdaging. Het werd gewoon de constante toestand waarin ik leefde. Vijftig uur per week was normaal. In het weekend mails afhandelen...]]></description><link>https://www.goodkompanie.com/post/cedric-36-ik-was-drie-maanden-out-nu-zit-ik-weer-op-mijn-stoel-en-probeer-ik-te-doen-alsof-er-n</link><guid isPermaLink="false">69b6a6fa93e8097cd5ec5fca</guid><pubDate>Sun, 15 Mar 2026 12:34:04 GMT</pubDate><enclosure url="https://static.wixstatic.com/media/1018d2_4bd414c07b0d4656a2f2eb78506fa901~mv2.jpg/v1/fit/w_1000,h_1000,al_c,q_80/file.png" length="0" type="image/png"/><dc:creator>elisabethvanmol</dc:creator></item><item><title><![CDATA[Sarah (31): "Ze helpt me opruimen en geeft ondertussen commentaar op de rommel. En ik weet nooit of ik dankbaar moet zijn of me moet verdedigen."]]></title><description><![CDATA[Ze bedoelt het goed Dat is het eerste wat ik altijd zeg als iemand vraagt hoe het gaat met mijn schoonmoeder. Ze bedoelt het goed. En dat is ook echt zo. Ze is er altijd. Ze past op, ze helpt, ze rijdt als we haar nodig hebben. Voor een kind van tweeënhalf is ze een constante, warme aanwezigheid. Dat is niet niks. Maar ergens in het afgelopen jaar ben ik die zin anders gaan horen. Ze bedoelt het goed.  Alsof ik er meteen achteraan moet zeggen: maar. Hoe het begon Haar zoon Thomas en ik hebben...]]></description><link>https://www.goodkompanie.com/post/sarah-31-ze-helpt-me-opruimen-en-geeft-ondertussen-commentaar-op-de-rommel-en-ik-weet-nooit-of</link><guid isPermaLink="false">69b6a1edfae9b1d3432f24da</guid><pubDate>Sun, 15 Mar 2026 12:18:38 GMT</pubDate><enclosure url="https://static.wixstatic.com/media/1018d2_ae7e49b85c39451db000088f6393528f~mv2.jpg/v1/fit/w_940,h_788,al_c,q_80/file.png" length="0" type="image/png"/><dc:creator>elisabethvanmol</dc:creator></item><item><title><![CDATA[Femke (35): "Als mijn ouders bij ons zijn, facetimet mijn zus mee aan tafel. En dan gaat het ook nog eens alleen over haar."]]></title><description><![CDATA[De keuze die logisch voelde Ik ben naar Gent verhuisd voor mijn studies, zonder te weten dat ik er definitief zou blijven. Maar ik vond er een goede job, en wat later ook mijn man. Het was dus een logisch gevolg dat we er onze toekomst verder gingen opbouwen. We vonden een huis in een fijne buurt, dat later werd gevuld met twee kinderen. Dat mijn ouders en mijn zus Florence daardoor een uur rijden verderop kwamen te wonen, voelde als iets wat we zouden opvangen. Je belt, je plant, je rijdt....]]></description><link>https://www.goodkompanie.com/post/femke-35-als-mijn-ouders-bij-ons-zijn-facetimet-mijn-zus-mee-aan-tafel-en-dan-gaat-het-ook-nog</link><guid isPermaLink="false">69b696303a3d16cf2863571e</guid><pubDate>Sun, 15 Mar 2026 11:52:41 GMT</pubDate><dc:creator>elisabethvanmol</dc:creator></item></channel></rss>